NIEMCY Berlin
Czas wracać, Amy.
- Jeszcze godzina, Boone. - Już po godzinie policyjnej.
Jeszcze trochę i tata wyśle wojsko.
Czemu psujesz zabawę?
To moja praca. Mam cię chronić i psuć zabawę.
Idziemy.
- Pa, laska. - Na razie.
Widzisz auto? Gdzie on jest?
Nie wiem, ale ten jest wolny, a ja zamarzam.
Chodź.
- Zaczekaj. - Co?
Kierowca jest niespokojny.
Nie podoba mi się to.
- Wracaj do klubu. - Co?
- Dlaczego? - Kod niebieski 38.
Biegnij.
Boone! Nie!
- Boone! - Amy.
Boone! Nie!
Boone!
Amy.
Jak długo mieszkają państwo w Berlinie?
Jakiś rok. Pracuję z ambasady dla Departamentu Stanów Zjednoczonych.
Otrzymywaliście jakieś groźby?
Nie. Stacjonowałem w bardziej niebezpiecznych miejscach niż Berlin.
Dlatego zatrudniłem pana Boone'a. Miał zapobiegać takim sytuacjom.
Zablokowany
Dan, telefon dzwoni.
Może to oni.
- Halo? - Boone?
Gdzie jesteś, Amy?
Ze mną.
Kto mówi?
Odzyskacie ją za dziesięć milionów dolarów.
- Macie 24 godziny. - Muszę z nią porozmawiać.
Nie. Musisz odesłać policję. Mamy tam wtyki,
więc nie kombinujcie.
Dziesięć milionów, 24 godziny albo Amy zginie.
Dziesięć milionów? Nie mamy tyle.
Wymyślimy coś.
Nie dam rady.
Dziesięć milionów, 24 godziny albo Amy zginie.
To było dwie godziny temu.
Głos jest zmieniony, ale to Rosjanin, Serb albo Ukrainiec.
Był opanowany, precyzyjny.
- To nie jego pierwszy raz. - Dlatego dzwonię.
Pamiętam, jak negocjowałeś z Talibami, którzy pojmali naszych,
i byłeś pierwszy do wyważenia drzwi, kiedy to nie poskutkowało.
- Służyliście razem? - Byliśmy w drużynie A
- w Afganistanie. - Ta drużyna naprawdę istnieje?
Siły specjalne.
Ratowaliśmy się nawzajem. Boone przyjął za mnie kulkę.
Teraz jestem na niego skazany.
Bryan zawsze pomagał mi w potrzebie.
Nie mogę tego powiedzieć o innych.
- Długo pracujesz dla rodziny Amy? - Cztery lata. Od wyjścia z wojska.
Traktuję ją jak siostrę, której nie miałem.
Jej rodzice mi ufali, ale zawiodłem.
Mam nadzieję, że pomożecie mi ją odnaleźć.
Współczuję panu, ale nie możemy wziąć nowej sprawy.
Co? Przepraszam.
- Jak to "nie możemy"? - Musisz dojść do siebie.
- Po postrzale. - Doszedłem.
Poradzę sobie. My sobie poradzimy.
Dobrze. Jedziesz z Santaną do Berlina. Będziemy z Kilroyem was wspierać.
- Zaczynamy za godzinę. - Dziękuję.
- Zadzwonię, jak wylądujemy. - Jasne.
Żeby było jasne.
Wiem, że nie jesteś w pełni sił.
W tej pracy nikt nie jest. Boone był przy mnie, kiedy go potrzebowałem.
- Nie mogę go zawieść. - Każdy ma jakieś granice. Nawet ty.
NIEMCY Berlin
Sprawdziliśmy z Kilroyem kamery w klubie.
Tu widać czekających porywaczy.
Jeden z nich miał kamizelkę.
Były żołnierz?
- Możliwe. - Zobaczcie.
- Pół godziny wcześniej. Rozmawia z bramkarzem. - Dał mu coś.
Chyba pieniądze.
- Bramkarz był w to zamieszany? - Dowiedzmy się.
Zamknięte.
Spokojnie.
- Nie przyszliśmy na imprezę. - Amerykanie?
- O co chodzi? - Szukamy kogoś.
- Bramkarza z zeszłej nocy. - Jana? Po co?
Gdzie go znajdziemy?
To on.
Nic się nie zmieniłeś.
Podnieśmy go.
Spróbujmy od nowa.
Gdzie ona jest?
Hej. Gdzie Amy?
- Nie wiem. - Dlaczego uciekałeś?
Wziąłem was za tych, którzy ją zabrali.
Jeden dał ci pieniądze. Dlaczego?
Chciał wiedzieć, czy dziewczyna jest w środku. Pokazali zdjęcie. Potwierdziłem.
Opisz go.
Duży facet. Rosjanin. Na dłoni miał tatuaż z czaszką i napisem.
Jeśli dowiem się, że kłamałeś...
wrócę tu i skończę z tobą.
Weź to sobie do serca.
Z telefonu taty Amy. Połączenia są przekazywane do mnie.
Zablokowany.
- Halo? - Masz pieniądze?
- Pracujemy nad tym. - Za wolno.
- Zmieniam termin. Masz trzy godziny. - Co? Nie możesz.
Właśnie to zrobiłem.
- Posłuchaj... - Spokojnie.
Kto to? Policja?
Nie.
Przyjaciel.
Jak się nazywasz?
Bryan. A ty?
Mów mi Gus.
Dobrze.
Czemu przesunąłeś termin?
- Jest jakiś problem? - Nie, o ile dostanę pieniądze.
W przeciwnym razie dostaniecie Amy w częściach. Zaczynając od paluszków.
To nie będzie konieczne. Coś wymyślimy.
Oby. Inaczej rodzina nie zobaczy Amy żywej.
Poza Rosjanami
gangi motocyklowe w Berlinie mają Albańczycy, Arabowie, Włosi i Amerykanie.
Szukaj członków, którzy mogli należeć do rosyjskiego wojska.
Czaszka na dłoni wskazuje na Specnaz, rosyjskie siły specjalne.
- Czarujący facet. - Niebezpieczny.
- Skrzywdzi Amy bez zawahania. - Dobra. Pracuję nad tym.
- I jak? - Rodzice upłynnili, co mogli.
Poprosili rodzinę i przyjaciół o pożyczki.
Nadal im brakuje. Nie wiem, czemu porywacz przesunął termin.
Chce pokazać, że ma kontrolę.
Mamy zająć się szukaniem pieniędzy, a nie jego.
Zablokowany
- Gus? - Bryan.
Macie pieniądze?
Zbieramy.
- Musisz z nami współpracować. - Nie. Wyznaczyłem termin.
- Potrzebujemy więcej czasu. - Nie zgadzam się.
Posłuchaj. Jeśli się rozłączysz, nic nie dostaniesz.
Wszyscy przegramy.
Albo możesz ze mną porozmawiać i coś ugrać.
Twoja decyzja.
To prawda. Co proponujesz?
Mają sześć milionów.
Z pewnością, ale to za mało.
Nawet z pomocą zbiorą co najwyżej siedem.
Wierzę ci. Niech będzie siedem.
Bądźcie o umówionej godzinie na dworcu przy Stuttgarter Platz 20.
- Niech ochroniarz przyjdzie z pieniędzmi sam. - Przyjąłem.
Jeśli mnie nie posłuchasz,
zerwiesz umowę, a zwłoki Amy wrócą do was, kiedy wypłyną z rzeki.
- Co teraz? - Zbierz pieniądze na wymianę.
- Nie powiadamiaj policji. - A potem?
Dam im, czego chcą. Pieniądze można zastąpić, ale Amy jest jedna.
Widzę zachodnie drzwi.
- Santana? - Obserwuję wschodnią część.
- Zobaczę ich, jak wejdą. - Ameryka, jesteście?
- Tak. - Już czas.
Tak?
Podejdź do pierwszego rzędu krzeseł w poczekalni.
Usiądź na skrajnym krześle i postaw pieniądze obok.
Nie obracaj się. Kiedy dostaniemy pieniądze, puścimy dziewczynę.
Południowe wejście. Czapka i ciemne okulary.
Widzę go.
Ma walizkę. Czekamy.
Czysto.
Zrobiłem, o co prosiłeś. Gdzie Amy?
- Ze mną. - Co?
Zawarliśmy umowę.
Zgadza się. Pieniądze za dziewczynę.
Macie pieniądze.
Siedem milionów. Zostały jeszcze trzy.
- Ty sukinsynie. - Lepiej spożytkuj tę energię
na zorganizowanie pieniędzy, bo trzeciej szansy nie będzie.
Jeśli choć jej dotkniesz...
Nadal ma Amy.
- Słyszeliśmy. - Nie mamy ani Amy, ani pieniędzy?
Co mam powiedzieć jej rodzicom? Miałeś nad tym panować.
Nieważne. Zrobię to sam.
I jak, Kilroy?
Jest dobrze. Mam czysty sygnał z walizki.
Umieściliście w walizce nadajnik?
A jak go znajdą?
Oby. Nie będą szukać drugiego, który ukryłam między banknotami.
Musieliśmy się zabezpieczyć.
Czemu nie wiedziałem?
To był jej pomysł.
Nie mogłeś nas zdradzić. Musiałeś wyglądać na przerażonego.
Udało się.
Oby pieniądze zaprowadziły nas do Amy. W drogę.
Jadę z wami.
- Nie. Jesteś ranny. - Serio?
Ty też.
Kiedy ostatnio byłeś na jakiejś akcji?
W Al-Walid?
No i?
To było ponad cztery lata temu.
Bardziej przydasz się tutaj.
Uspokój rodziców Amy. Daj znać, jak Gus zadzwoni.
- Mills... - To teraz moja praca.
Daj mi działać.
- Kilroy ma już lokację? - Tak. Możemy ruszać.
Hej.
Sprowadzę ją.
To samo auto było pod klubem.
Widzę cztery, może pięć sylwetek na drugim piętrze.
Dwie kamery przy drzwiach.
Przyjąłem.
- Pójdę do stodoły. - Pusto tu.
Najbliższy budynek jest kilometr dalej.
- Powinniśmy wezwać policję. - Nie ryzykujmy.
Jeśli Gus ma tam wtyki i się dowie, Amy może zginąć.
- Mnie się nie spodziewa. - Jest spokojnie.
- Możesz ruszać. - Przyjąłem.
Wciąż czysto.
Sygnał jest zakłócony.
Mam tu trzech załatwionych.
Trzech?
- Porywaczy? - Nie wiem.
Powtórz.
Mills, słyszysz mnie?
BRAK SYGNAŁU
- Zgubiłem ich. - Jak to?
Millsa i pieniądze. Coś zakłóca sygnał.
Mills, słyszysz mnie?
Jesteś tam?
Coś jest nie tak.
Santana...
Gus. Gdzie ona jest?
Zabrać go.
Mills, słyszysz mnie? Odbiór.
Co się dzieje?
Santana?
Zabrali Millsa.
Co? Kto?
Porywacze. Mają go.
- Myślisz, że żył? - Nie ma sensu brać trupa.
- Sprawdziłaś dom? - Nie mogłam.
Ledwie uciekłam przed przyjazdem policji.
- Znaleźliście go? - Nie.
Nie odzyskaliśmy sygnału.
- Gus się odezwał? - Nie. Po co im Mills?
- Może chcą kolejnego okupu. - Musimy zidentyfikować tego Gusa.
Próbuję. Wiesz, ilu rosyjskich gangsterów ma tatuaże na dłoni?
Niemało.
Dyrektor Casey Przyjdź do gabinetu
- Zły moment. - Teraz.
Co jest?
Nic.
Zaraz wracam.
- Jakby co, dzwoń. - Jasne.
Ktoś musi ich znać. Gangi to sieci, a sieci są połączone.
- Kogo z tego świata znamy? - Pytasz mnie?
Specnaz.
- Co? - Mills tak powiedział.
Chodź. Mamy sporo do załatwienia.
- Masz misję w Niemczech? - Tak. Szukamy zaginionej.
- Czemu o tym nie wiem? - Bo to niezwiązane z rządem.
- Na pewno? - Słucham?
Nie wiesz, co się dzieje za Berlinem?
CIA ma tam kryjówkę.
To przystanek w przewozie więźniów, takich jak Tamir Zamani.
Terrorysta z Sił Ghods, którego pojmali w Syrii?
Dokładnie.
Dwie godziny temu uciekł. Zginęło czterech agentów.
- Czemu mi pan o tym mówi? - Bo stoi za tym pani człowiek.
Zdjęcie z monitoringu. Resztę wystrzelono. Jak to pani wyjaśni?
Jest na misji ratunkowej.
Coś tam zaszło. Zabrali go razem z Zamanim.
- Kto? - Jeszcze nie wiemy.
Źle to wygląda.
Wiem. Ale dlaczego Mills miałby
- uwolnić Zamaniego? - Dla pieniędzy?
- Nie. - Zamani jest pożądany.
Syria zapłaciłaby miliony za uwolnienie go. Mills służył w Syrii.
Żeby powstrzymać ISIS przed wkroczeniem w głąb kraju.
Nadal może mieć tam powiązania.
Nawet jeśli, to za mało, by oskarżać go o zdradę.
Myślę, że ktoś go wrabia.
- Dlaczego? - Nie wiem, ale się dowiem.
Byle szybko. Inaczej nie obronię pani zespołu.
Kryzys zażegnany?
Opóźniony. Jak sprawa porywaczy?
Zdjęcia policyjne nic mi nie dały, więc wróciłem do nagrania.
- Po co? - Żeby posłuchać.
Użyłem pięciu najpopularniejszych modulatorów głosu
wykorzystujących nielosowe algorytmy. Odwróciłem je, żeby uzyskać głos.
- I uzyskałeś? - Część.
Sygnał był przepuszczony przez filtr,
ale sprawdziłem go w rosyjskiej bazie głosów i coś znalazłem.
- Mieli jego głos? - To Rosja. Oni nagrywają wszystko.
- 24 godziny albo Amy zginie. - "Avgustin Vikhrov".
Gus.
Sprawdziłem to nazwisko w bazie Interpolu.
- Tatuaż na dłoni. - Tak.
- To on. - Był w wojsku, w siłach specjalnych,
obecnie związany z rodziną przestępców w Niemczech.
Poszukiwany za handel narkotykami, zabójstwa, porwania i wymuszenia.
Potrójne zagrożenie. Hugh Jackman przestępczego świata.
Rozumiem porwanie i uwolnienie terrorysty,
ale po co mieliby wrabiać Millsa? I go porywać?
Rozgryzłem tylko głos, choć i tak było ciężko.
Chyba że o to chodziło.
Wiesz, co się z nim działo po wojsku?
Był najemnikiem. Żołnierz do wynajęcia.
Dla kogo pracował?
Blackfalls.
Niezła adrenalina, co?
Gdzie Amy?
Żyje?
Lepiej martw się o siebie.
Ale tak, żyje. Na razie.
Nie chodzi tylko o pieniądze.
Zgadza się.
Tamten mężczyzna z brodą to Zamani. Terrorysta.
Lub wojownik o wolność, w zależności od rozmówcy.
O co tu chodzi?
Pytasz nie tę osobę.
- Ramsey. - Witaj, Bryan.
- Przypilnuj dziewczyny. - Nie skrzywdź jej.
- Zorganizuję okup. - Doceniam próbę negocjacji,
nawet w twoim położeniu.
Ale nigdy nie chodziło o pieniądze, a o ciebie.
Chodzi wam o mnie?
- Dlaczego? - Potrzebuję twojej pomocy.
Nie przyszedłbyś dobrowolnie. Proponowałem ci pracę, ale odmówiłeś.
Więc wykorzystałeś Boone'a.
Odrobiłem lekcje.
Wiedziałem, że poprosi cię o pomoc w sprawie Amy.
Dlatego twój człowiek nie zabił go w klubie.
Pozwoliłeś nam jechać za wami do kryjówki...
i chcesz mnie wrobić w uwolnienie Zamaniego.
Nikt powiązany ze mną nie mógł być w to zamieszany.
Jesteś zwykłym najemnikiem i zdrajcą.
Właściwie to ty na niego wyszedłeś.
Być może także Christina.
Jesteśmy do siebie podobni. Obaj jesteśmy patriotami.
Patrioci nie zabijają agentów swojego kraju, żeby uwolnić terrorystę.
Dołączyłeś do Christiny, żeby móc zapobiegać.
Ratować ludzi.
Chcę tego samego, ale na większą skalę.
Zakładam, że wciąż mnie potrzebujesz.
- Inaczej już bym nie żył. - Dokładnie.
Twoja rola się nie skończyła.
Ale po wszystkim odbiorę ci życie, jak ty odebrałeś mojemu przyjacielowi, Morse'owi.
Był zwykłym mordercą.
Tak jak ty.
Był lojalny.
A zmarł w hańbie.
Zasługujesz na ten sam los.
Ramsey mógł dowiedzieć się o historii Millsa i Boone'a.
Dostał się do Millsa przez Boone'a, porywając Amy?
Tylko po co tak się trudził?
To ma związek z Zamanim.
Ramsey nie działa sam.
- Ktoś na pewno zna jego plan. - Albo jest w stanie go poznać.
Czy Blackfalls ma stronę internetową?
- Niezła. - Pokaż dyrektorów.
Byli lobbyści, prawnik, emerytowany wojskowy.
Rząd morderców.
Wewnętrzny krąg Ramseya.
Teraz potrzebujemy jakiegoś haka.
Na każdego coś się znajdzie.
Tylko trzeba dobrze poszukać.
No to do dzieła.
- Jesteś co do tego pewna? - Ani trochę.
- Dobrze. - Schowaj to. Wkurzysz ich.
Spokojnie.
No proszę.
Ostatnim razem ty i ten duży szukaliście żony senatora.
I przyprowadziliśmy ci kolegę z FSB, Vladimira.
Piękny dzień. Ale nie dla Vladimira.
A zatem...
gdzie ten duży?
Zaginął.
Porwano go, kiedy ratował dziewczynę z rąk rosyjskiego gangu.
- Przykro mi. - Przyszliśmy prosić cię o pomoc.
Co tym razem masz? Kolejnego psa z FSB?
Mogę?
Horilka, bryndza, czarne trufle zimowe.
Składniki na banusz.
Chyba lubisz gotować.
A więc...
co wiemy o tych Rosjanach?
Dowodzi im jakiś Vikhrov. Należał do Specnaz, jak ty.
- Słyszałem już to nazwisko. - Znajdziesz go?
Może. Ale takie przedsięwzięcie wymaga
czegoś więcej niż sera i grzybów.
Zaginęło też siedem milionów w gotówce. Jeśli nam pomożesz,
dostaniesz 5 procent znaleźnego.
Dziesięć.
Zobaczę, co da się zrobić.
Wyprzedziłaś mnie.
- Widać nie tylko ja się niecierpliwię. - Święta racja.
Spodziewał się pan kogoś innego.
Proszę usiąść, panie Ogilvie.
- Znamy się? - Nie. Ja znam pana.
Były prokurator słynący z wojny z ciemną stroną Waszyngtonu.
Który co tydzień umawia się z drogą dziewczyną
o imieniu Haley.
- Kto panią wysłał? Moja żona? - Nie.
- Chce pani pieniędzy czy...? - Nie.
Ma pan jeszcze kilka innych trupów w szafie.
Na przykład układ z Guadalajarą, w którym pośredniczył pan
między meksykańską elektrownią a Saguaro Energy.
W ten sposób kartel miał prać pieniądze.
Same te zarzuty mogą oznaczać dla pana 40 lat w więzieniu.
O ile kartel pozwoli panu żyć tak długo.
A zatem...
czego pani chce?
Najbardziej interesuje mnie pańska obecna praca.
Stanowisko konsultanta w Blackfalls.
O co chodzi?
Chcę wiedzieć, co planuje w Niemczech pański szef.
- I gdzie trzyma mojego wspólnika. - Nie wiem.
- Dowie się pan. - Skąd ta pewność?
Tacy jak pan wiedzą, gdzie są zakopane trupy. Przywilej prawnika.
Jeśli nie dostanę, czego chcę, szczegóły pańskiej działalności
znajdą się jutro na biurku prokuratora generalnego.
Dobrze ci poszło.
Bez ciebie Mills i Amy nie mieliby szans.
- No nie wiem. - Ja wiem.
W wojsku to Mills zawsze wiedział, co robić, jak wpadliśmy w kłopoty.
Ja nie za bardzo.
Czemu opuściłeś wojsko?
Służyłem w Al-Walid. Wraz z irackimi siłami walczyliśmy przeciwko ISIS.
Jeden z żołnierzy nie zabijał tylko członków ISIS.
Masakrował ich rodziny.
Kapitan kazał mi się nie wtrącać.
Ale to zrobiłem.
Postąpiłeś, jak należy.
- Straciłem karierę. - To przereklamowane, wierz mi.
Po tym wszystkim przeszedłem ciężki okres.
Mills mnie motywował, żebym szukał czegoś innego.
Nowego celu.
- I znalazłem. - U rodziny Amy?
Przepraszam.
- Nie powinienem był was angażować. - Przestań.
Sami się na to pisaliśmy.
- Wszyscy. - Tak.
Vikhrov zatrzymał się w starym psychiatryku za miastem.
Nie wiemy, ilu ma ludzi i czy jest tam ten duży i dziewczyna.
Jest jeden sposób, by się dowiedzieć.
Dobrze.
W drogę!
Nie chce jeść.
Pewnie nie lubi szpitalnego jedzenia.
Co z nią zrobimy?
Rodzina nie da już więcej kasy.
Może Albańczycy za nią zapłacą.
Możemy się też jej pozbyć...
i mieć to z głowy.
Jesteśmy w środku.
Przyjęłam.
Weźcie Gusa żywego.
Zabezpieczcie hol. Nikt stąd nie wyjdzie ani nie wejdzie. Wy dwaj za mną, na górę.
Wie, czego chce. Podoba mi się to.
Mills i Amy?
Należy do Amy. Jest stąd inne wyjście?
Winda towarowa.
- Dokąd idziemy? - Milcz i idź.
- Koniec wycieczki. - Boone.
- Jesteś cała? - Nie będzie, jeśli podejdziesz.
Zginie razem ze mną.
Opuść broń.
Raz, dwa...
Dobra.
Nikt nie musi umierać.
Obawiam się, że się mylisz.
Kod niebieski 38.
Gdzie Mills?
Gdzie on jest?
- Pojechał. - Dokąd?
Jestem tu.
Santana?
Znaleźliśmy Amy. Nic jej nie jest.
Dobrze. A Mills?
Już go nie było. Ani Zamaniego.
Ramsey wciąż ich potrzebuje.
- Wiesz, co planuje? - Pracuję nad tym.
Muszę kończyć.
- Ja też. - Theresa...
dobrze się spisałaś.
Dzięki tobie Amy żyje.
Dzięki.
Poczuję się lepiej, jak znajdziemy Millsa.
- Co mi pan powie? - Że to błąd.
Nie należy zadzierać z Ramseyem.
Ani ze mną.
Przypominam, że stawką jest nie tylko pańska kariera, a wolność.
- Ramsey ma zeznawać przed Kongresem. - W sprawie?
Roli prywatnych armii w amerykańskiej wojskowości.
Chce wkroczyć do wojska.
- Jak? - Przejąć je.
Wymieniając amerykańskich żołnierzy na swoich ludzi.
- Chce sprywatyzować wojnę? - Dokładnie.
Jego działalność wejdzie na zupełnie nowy poziom.
Co to ma wspólnego z Zamanim i moim człowiekiem?
Ramsey mówi, że musi poprzeć swoją koncepcję przykładami.
Gdyby terrorysta uciekł z amerykańskiego aresztu,
to by pokazało, że rząd nie radzi sobie tak dobrze jak jego ludzie.
Skoro uwolnił Zamaniego, może też go pojmać.
Pomysł zweryfikowany.
W międzyczasie zniszczy Millsa i moją firmę.
- Jakie są inne przykłady? - Już za dużo powiedziałem.
- Gdzie Ramsey? - Nie powiem bez immunitetu.
- Muszę chronić rodzinę. - Mów.
Nie rozumie pani? Nie wie pani, z czym zadziera.
- Halo? - Ostrzegałem cię.
David.
Nie słuchałaś.
Sprowokowałaś mnie i straciłaś wszystko.
W tym Millsa.
GOSPODARKA ODPADAMI
DR Załatwione.
Granica syryjsko-turecka
SŁUŻBY RATOWNICZE